Granaatappels zijn in de winter een verrijking voor de keuken. De donkerrode zaden verfijnen verse salades, ovengebakken groenten, couscoussalade en oosterse stoofschotels uit de tajine. Ze kunnen ook als kleuraccent over chocoladetaarten, parfaits, puddingen en zoete kwarkgerechten worden gestrooid.
Ontpitten
Wees voorzichtig bij het verwijderen van de zaden, omdat het sap hardnekkige vlekken op kleding en werkoppervlakken kan achterlaten. Met de volgende techniek kun je dit bereiken zonder zoveel mogelijk te spetteren: Verwijder een wigvormig stuk van de basis van de kelk en snijd de schaal voorzichtig meerdere keren vanaf de kelk tot aan de stengel. Breek het fruit in een kom met koud water voorzichtig met je handen uit elkaar en verwijder de zaden uit de fruitkamers. Schep de schaaldelen en de witte vliezen eraf en verzamel de korrels in een zeef.
Sap
Als je sap wilt krijgen, kun je de granaatappel met een scherp mes doormidden snijden en uitknijpen als een citrusvrucht. Je kunt het zoetzure sap bijvoorbeeld gebruiken om een saladedressing te verfijnen of gelei te bereiden. Een hete granaatappelsaus bij een rijstbowl met kikkererwten, aubergine en paprika is ook smakelijk. Overigens wordt in suiker gekookt granaatappelsap (“grenadine”) gebruikt om cocktails te kleuren en op smaak te brengen.
Afkomst
De granaatappelboom komt oorspronkelijk uit Azië en wordt tot acht meter hoog. Het draagt ronde tot licht hoekige, appelgrote bessen met een dikke leerachtige schil en een “kroon” van verharde kelkblaadjes. Afhankelijk van de variëteit is de oneetbare schil geel, bruinachtig of rozerood van kleur. Binnenin bevinden zich vliezige compartimenten waarin zich talrijke zaadkorrels bevinden. Dit verklaart ook de naam, die afkomstig is van het Latijnse woord “granatus” wat “rijk aan zaden” betekent. Elke pit is bedekt met een zacht zaadvlies dat zoet en zuur smaakt. De granaatappel bevat veel vezels, mineralen zoals kalium, vitamines zoals vitamine C en K, maar ook secundaire plantaardige stoffen.
Verkrijgbaarheid
Het hoogseizoen ligt tussen september en februari. Het geïmporteerde fruit komt vooral uit mediterrane landen zoals Spanje en Turkije. Let op volwassenheid en kwaliteit. De beste keuze zijn zware granaatappels met een onbeschadigde schil zonder scheuren. Bij kamertemperatuur is de exotische vrucht ongeveer twee weken houdbaar. Zelfs als de schil krimpt, blijft de binnenkant van de vrucht vers.