Pizza is zo’n populair gerecht dat iedereen, zelfs als je maar een paar uur door Italië reist, er eentje wil (en zou moeten) proberen: het is een gerecht dat bij elke hap puur genot oplevert. Napels en pizza zijn nauw met elkaar verbonden: laten we eens kijken waarom.
Lees ook: 3 recepten voor Pizza op de bbq
Een kijkje in de geschiedenis van pizza
Wat de tijdsperiode betreft, is het moeilijk vast te stellen hoe ver de oude ronde, platte broden op basis van granen teruggaan. Je zou iets soortgelijks kunnen vinden in het oude Egypte, evenals in pre-Columbiaans Amerika.
Maar pizza zoals we die nu kennen, met deeg gemaakt van water, bloem, gist en zout, en belegd met tomaat, mozzarella en basilicum, komt zeker uit Napels. Deze versie dateert waarschijnlijk niet van veel eerder dan het einde van de achttiende eeuw.
Het gelukkige huwelijk van tomaat en mozzarella
Het kon ook niet anders, want het was in die tijd dat het gebruik van tomaten in de keuken wijdverspreid raakte. De tomaat, ontdekt in de Nieuwe Wereld, was in de zestiende eeuw in Europa aangekomen, maar werd lange tijd vooral als sierproduct gebruikt, omdat hij nauwelijks eetbaar bleek.
Toen de tomaat als een “goedkoop” ingrediënt werd beschouwd, werd hij gecombineerd met mozzarella, die ook goedkoop verkrijgbaar was. De combinatie bleek een succes, mede dankzij de organoleptische eigenschappen die ze tot een perfecte combinatie maken. Ze hebben vergelijkbare smaken die elkaar goed aanvullen, zoals de zuurgraad, en andere contrasterende smaken die in balans zijn, zoals de zoetheid van de tomaat en het vetgehalte van de mozzarella.
Pizza, de koningin, de legende
Je kent wellicht de legende van de Margherita pizza, die in 1889 in Napels werd uitgevonden. Pizzachef Raffaele Esposito werd uitgenodigd om iets unieks te presenteren aan de vorsten die in het paleis van Capodimonte verbleven tijdens een bezoek aan de stad van koning Umberto I van Savoye.
Esposito bereidde voor de gelegenheid drie soorten pizza, waaronder een met tomaat, mozzarella en basilicum. Koningin Margherita was zo onder de indruk van de pizza dat de pizzabakker besloot hem naar haar te vernoemen.
In werkelijkheid is het echter een legende. Dergelijke pizza’s werden al geruime tijd in de hoofdstad van Campanië gemaakt, zoals Francesco de Bourcard beschrijft in zijn boek Usi e costumi di Napoli e contorni descritti e dipinti (Gebruiken en gewoonten van Napels, beschreven en geïllustreerd), gepubliceerd in 1853. De auteur legt uit dat er al decennia lang tomatenpizza’s met plakjes mozzarella, gerangschikt in de vorm van een margheritabloem, werden gebakken.
En Raffaele Esposito? Misschien is het aan hem te danken dat hij een alom bekende pizza serveerde en deze naar de koningin vernoemde, waardoor hij voorbestemd was om de geschiedenis in te gaan. Dat is waarschijnlijk de reden waarom de bekendste pizza ter wereld pizza margherita heet.
Lees ook: Zo krijg je een knapperige pizzabodem op de grill
Napels is de universele hoofdstad van de pizza
Hoe het ook zij, de traditie zou hoe dan ook voortgezet zijn. De traditionele kunst van de Napolitaanse pizzabakker is inmiddels een immaterieel erfgoed van UNESCO. Napels wordt tegenwoordig terecht beschouwd als de wereldhoofdstad van de pizza. Dit is niet te danken aan de unieke waterkwaliteit. Laten we een andere mythe ontkrachten: de stad wordt van water voorzien door meer dan één waterleiding. Het is te danken aan de toewijding en het vakmanschap van de pizzabakkers en wat de Napolitanen “white art” noemen, oftewel de kunst van het kneden.
Pizza wordt gemaakt van eenvoudige ingrediënten volgens een vrij lineair, maar behoorlijk lastig proces om te standaardiseren en te beheersen. Dit is al eeuwenlang de specialiteit van de Napolitaanse pizzabakkers.
Zelfs praten over Napolitaanse pizza is een benadering, want in de stad bestaan er minstens drie verschillende soorten. De “ruota di carretto” (wieltjes op een kar), heel breed en dun; de “classica” (klassiek), iets kleiner en met een iets bredere korst; en tot slot de “a canotto” (bootje), met een veel bredere en dikkere korst.
Om te ontdekken welke je het lekkerst vindt, raden we je aan om zelf een van de honderden fantastische pizzeria’s in de stad te bezoeken. Eén ding is zeker: je zult niet teleurgesteld zijn.